Op de plank (I)

Ik sta geboekstaafd als een fanatiek lezer. En ik werk in een bibliotheek. Ik zit aan de bron! Fonkelnieuwe, versgeplastificeerde boeken komen vlotjes in mijn grijpgrage handjes terecht. De dagelijkse stroom nieuwe titels is haast eindeloos en de verleiding om van het werk regelmatig ettelijke kilo's nieuw leesvoer mee naar huis te slepen is dikwijls maar al te groot. Ik heb dus permament een aanzienlijke stash (nog onbepotelde!) bibliotheekboeken in huis.

Ook de charme van een zelfgekocht boek weet ik echter nog steeds te apprecieren. Er gaat nu eenmaals niets boven de geur van vers bedrukt papier, een ongeschonden en ongebroken rug en het idee een verhaal voor altijd te kunnen koesteren in je eigen boekenkast. Mijn persoonlijke verzameling moet het echter telkens ontgelden en deze boeken blijven treurig onaangeroerd op hun bestofte plekje staan. Hun neefjes van de bibliotheek hebben immers een beperkte houdbaarheidsdatum en moeten ook nog andere leesfanaten gelukkig maken. Met het lezen van een bibliotheekboek is met andere woorden altijd haast gemoeid, terwijl die eigen boekenkast waarin ik zo liefdevol investeerde heus niet wegloopt. Het resultaat? Een jarenlange achterstand.

Maar niet langer zo! Binnenkort ga ik mijn eigen boekenkast te lijf en werk ik de achterstand weg. Onderstaande romans kunnen hierbij alvast rekenen op een voorkeursbehandeling. Ik sta al te trappelen van ongeduld. Maar eerst toch maar even die bibstapel wegwerken... Yep, 't wordt een project voor de zomer. Van 2014.

 

 

Ken Follett - Val der titanen

[De Century-trilogie, deel 1] (Van Holkema & Warendorf, 2010)

Ook Ripley heeft er zin in...

Na een toevallig meegepikte uitzending van Oprah's Bookclub, waar genoemde gastvrouw de Pillars of the Earth van Ken Follett de hemel inprees, kreeg mijn nieuwsgierigheid de bovenhand. Op de Antwerpse boekenbeurs van 2008 wist ik dit boek (vertaald als Pilaren van de aarde) te pakken te krijgen, en ik deed er ook meteen het vervolg Brug naar de hemel bovenop. Welbestede centen, want beide boeken hebben ondertussen een plaats veroverd in mijn persoonlijke top tien aller tijden. Het werk van Follett blinkt op vele vlakken uit: knappe historische research en een rits personages van vlees en bloed wiens lotsbestemmingen op geniale wijze verweven zijn. In deze nieuwe trilogie verlaat Follett de platgetreden middeleeuwse paden. Val der titanen vertelt het verhaal van acht mensen die aan de weg timmeren in de wereld anno 1911. Op de vooravond van WOI gaat het vertrouwde wereldbeeld van het Ancien Régime definitief aan het wankelen. De keuzes en daden van alle personages blijken meer raakvlakken te hebben dan ze zelf voor mogelijk hielden. Op hun eigen manier dragen ze allemaal bij aan de globale machtstrijd die zich boven hun hoofden ontspint. Veelbelovend!

J.K. Rowling - Een goede raad (Boekerij, 2012)

Over de eerste roman voor volwassenen van de geestelijke moeder van onze favoriete tovenaarsleerling H. Potter hoorde ik al verschillende onheilspellende berichten. Death by boring zou het trieste lot zijn van elke lezer die het boek ter hand neemt. Dat een auteur uitgebreid de tijd neemt om alle personages minitieus uit te werken en hen een bordkartonnen rol te besparen, daar neem ik echter mijn hoed voor af. Een traag verhaal is immers niet per definitie een slecht verhaal. Ik geef dit boek dan ook met plezier een kans. En die prachtige cover staat natuurlijk beeldig op de plank. In Een goede raad zorgt de plotse dood van een gemeenteraadslid ervoor dat de perfecte façade van het schijnbaar idyllische dorpje Pagford langzaamaan afbrokkelt. De onfortuinlijke Barry Fairbrother moet worden vervangen, en dat doet de maskers van de vreedzame dorpelingen afvallen. Met de verkiezingen van oktober 2012 nog vers in het geheugen belooft dit een boeiend stukje literatuur te worden.

Justin Cronin - De Twaalf (Cargo, 2012)

De oversteek van Justin Cronin is met stip het meest adembenemende boek dat ik de voorbije jaren voor mijn neus kreeg. Het is een epische post-apocalyptische thriller met literaire ambities. In De oversteek zorgt een uit de hand gelopen militair experiment voor het uitbreken van een vampierenepidemie. Wie besmet wordt, verandert in een moordzuchtige zombie die wel een hapje mensenvlees lust. Enkele enclaves van menselijke overlevenden weten echter stand te houden. 's Nachts zijn ze volledig aangewezen op grote lampen die de hongerige wezens op afstand houden. Wanneer de laatste accu's het begeven en een vreemd klein meisje opduikt dat bovendien een sleutelrol lijkt te spelen in het mysterie van de oorsprong van de ramp, gaat een wanhopige groep mensen in de ruïnes van de beschaving op zoek naar antwoorden. De Twaalf is het vervolg op dit magistrale verhaal en mocht dan ook niet ontbreken in mijn verzameling. Ik ben natuurlijk razend benieuwd of De Twaalf na twee jaar reikhalzend uitkijken en smachten naar het vervolg de verwachtingen zal inlossen. Een nieuwe favoriet of een sloppy sequel?

Geïnspireerd en zin in meer? Lees dan ook zeker het tweede deel van deze Op de plank. Binnenkort op het net!